Çok iddialı olacak gibi ama Bi Büyük Fest benim için bu senenin etkinliği oldu. Aylardır rakı istiyorum diye yakarışlarımı kimse duymadığı için (Çağan’cım, sen ayrısın) rakı ve festivali bir arada duyunca aha dedim budur. Hatta tatilimi de gün erteledim bu festival için. Değdi mi? Kesinlikle! Rakı, müzik, arkadaşlar ve boğaz manzarasını her zaman bir arada bulmak mümkün olmuyor. Üstüne bir de rekor gelince… İlgili linki aşağıya ekledim.
Mezelere şöyle bir baktım da, aaah ah hepsinden bir çatal almak isterdim. Çok hoş şeyler vardı. Fotoğraflar da öyle…
Epey kişinin emeği geçmiş o belli. Zaten alana girdiğimde Ercüment Büyükşener’i bronzlaşmış bir şekilde buldum, o koşturmada yanmış epey ama hakkını da verdi. Hiçbir problem çıkmadı, tatil öncesi çok güzel bir etkinlik oldu benim için.
Bi Büyük Fest’e de daha önceki etkinliklere gelenler tarafından sima olarak bilinen bir arkadaşımla katıldım, Seray Şahiner. Okuldan arkadaşım, aynı zamanda meslektaşım. Havaya girebilseydim Seray’la birlikte ben de dansözlerin yanında göbek atacaktım ama o havaya girmem epey zor. Alkışlamakla yetindim.
Dileklerimizi bezlere yazıp dilek ağacına bağladık, adını bilmediğim bir şey vardı, arkasına geçip boşluklara suratımızı oturtarak fotoğraf çektirdik, ben inekleri sevdim falan…
Saat 19.00 gibi rakılarımızı alalım artık dedik. Sonra deniz kenarına geçip bacakları aşağı sallandırsak mıııı sallandırmasak mıııı düşer miyiz diye düşünmeye başladık. Sonra taşlara oturup denize baka baka içmeye karar verdik. Nasıl iyi geldi… İhtiyacım olan şey buymuş.
Konser zamanı gelince de tribüne çıktık. Emre Aydın iyiydi, hoştu, fakat Emel Sayın… Of of of, daha önce izlememiştim. Türk filmi izlemem işe yaradı sonunda. Söylediği şarkıları yıllarca filmlerde dinlemiştim zaten. Çok da güzeldi. Boğazım patlarcasına eşlik ettim.
O sırada sevgili arkadaşım elinde Türk kahvesi ve helvayla çıkageldi. O karanlıkta, seste bir de fal baktık. Helva da çok güzeldi ama.
Yeni Türkü çıktığında artık aşağı inmiştik. Zorlamalarla yavaştan hareket etmeye başladım ben de. Bir ara kendimi ortalarda buldum. Çok güzel stres attım, deşarj oldum. Yılın etkinliğiydi diyebilirim.
Bu arada birçok kişiyle tanıştım, hepsini tanımaktan ayrı ayrı mutlu oldum, rakılar, mezeler, manzara, konserler hepsi harikaydı. “Keşke burada olabilseydiniz” denecek türden bir etkinlikti.
Başta Ercüment olmak üzere katkısı olan herkese çok teşekkür ederim…

http://www.hurriyet.com.tr/gundem/15192117.asp?gid=373

Gül Fatma Koz’a da fotoğraf için teşekkür ederim.